ดีๆๆ เพื่อน ลืมกานแล้วหรอ


บายดีป่ะ คิดถึงเด้อ...

สาดเม้นปายตั้งนาน เพิ่งตอบกลับมานะ
เมิ่งไม่รอชาติหน้าล่ะ

ดีดี

พี่ปุ๋ย

ไม่เห็นมาเม้นให้กานมั้งเลยอ่ะ

เหงาจัง

หนาวแล้วดูแลสุขภาพด้วยนะคะ

เปงห่วง

อย่าลืมมาเม้นให้กันมั่งน้า
บายจร้า......*-*

....... เวลาสำคัญกว่า ความรู้สึก หรือ ความรู้สึกสำคัญกว่าเวลา ทุกวันนี้ รอไปเพื่ออะรัย ไม่มีประโยชน์อะรัยที่จะรอ เทอผู้ซึ่งไม่เคยรับรู้ และสามารถลืมทุกอย่างได้อย่างรวดเร็ว ฉันผู้ที่พร้อมจะรับรู้ และจดจำในสิ่งที่ผ่านมาได้อย่างแม่นยำ ฉันถอยหลัง...นับวันเวลาที่ผ่านไป...เทอเดินหน้า...รับรุ้อนาคตที่ผ่านมา ฉันห่างเหินจากเทอ...หรือเทอถอยห่างจากฉัน ฉันคือคนผิด......ใช่ไหม ที่ไม่ยอมลืม เทอเห็นฉันเป็นอะรัย หรอ ในสายตาของเทอ ?? => คนรู้จัก => แค่คนเคยรู้จัก => ไม่เคยรู้จักกัน => ฉันคือคนแปลกหน้า เทอคงคิดอย่างนั้น => ฉันคือคนแปลกหน้า => เวลาที่เจอกัน เทอจึงไม่คิดแม้แต่จะเหลียวมอง เมื่อสิ่งที่เทอทำมันมีไว้สำหรับทุกคนที่เข้ามาในชีวิตเทอ เธอจากไปก่อนที่ฉันจะรับรู้ เธอหายไป ไม่บอกปล่อยฉันรอ ฉันคอยด้วยความห่วงใย เธอไปกับใคร เขาดูแลเธอยังไง เขาคอยห่วงใยให้ความอุ่นใจรึเปล่า คงจะดีถ้ามีวิชา มีคาถาเสกครัยให้หายไป ครัยบางคนไม่เคยเข้าใจ ว่าทรมานเท่าไหร่กับการที่ต้องจดจำ เทอใช้วิชาอะรัย ลืมฉันไปง่ายดาย อยากทำได้อย่างเทอ สุดท้ายฉันไม่มีวิธี ไม่อาจจะหนีเรื่องราวที่เคยผ่านมา อยากจะลืม กลับจำ กลับทำให้ย้อนมา ยังมีเทออยู่ในสายตา อยากให้เทอได้รู้ว่า ฉันคงต้องยอมเธอ ฉันจะอยู่ไปทำไม เมื่อเทอไม่เคยสนใจ ทิ้งฉันอยู่เดียวดาย จะไม่ยอมเทออีกต่อไป => รัก เทอ ยิ่ง ได้ ใจ เปรียบ......มันโง่งมงาย แต่คนอย่างฉันไม่เหมือน คนที่เทอเคยผ่าน จากประสบการณ์ มันสอนให้ใจฉันจำ ว่า ให้โง่ได้เพียงครั้งเดียว อาจมีบางครั้ง ที่ จัยมันคิดถึงเทอ แค่อยากจะเจอ แค่ได้รู้ว่าเทอสุขใจ เมื่อในวันนี้เทอนั้นมีใครคนใหม่ แค่เพียงห่วงใย ไม่ขอให้เทอกลับมา อยากจะโทรกลับไปที่สายเดิมแต่ก้อรู้ว่าวันนี้สายไป ห้ามโทรไปแต่ไม่เคยห้ามจัยให้ลืม ไม่มีเวลาสำหรับคำว่าลาก่อน No time to say goodbye

ทักทายว่ะเพื่อน

เรียนหนักไม่มีเวลาแอดหากุเลยนะ

หรือว่าติดผู้ชายจ๊ะ

คิดถึงว่ะ

เงียบปายเลยนะมึง
ไม่มาเม้นและก้อม่ายโทหากูนะ

เงียบปายเลยนะมึง
โทรมาหากูมั้งดิ
ไม่คิดถึงกูบ้างเลยนะมึงสาด

ดีปุ๋ย

เปงไงวะ

บายดีป่าว

คิดถึงนะ..หม่ำไรยังวาะ

วังนี้อยากลืมเอา....ผแฟนลอยปายกาบกระทงนะมึง
วันพรุ่งจะดายเจอคนใหม่

เงียบปายเลยนะมึง
มั่วทามอาราย

เห็นกิ๊ก ๆ เก่ากูบางป่ะ

บ้านกูเค้าไม่ได้เรียกว่านินทาเขาเรียกว่าคิดถึงเลยพูดถึงตังหาก
กูกลับไปส่งน้องเอ็มเอามาเลี้ยงหลานนะ
เม้นมาอีกนะมึงเหงาว่ะ

บรรจงจับ ส่วนปลาย มือไม้สั่น…
ออกแรงดันจนเหงื่อไหล แต่ใจสู้…
ของมันอ่อน แหย่อย่างไร ไม่เข้ารู
อยากจะกู่ ตะโกนก้อง ร้องว่า"เซ็ง!!"
ลองแหย่ใหม่ อีกหน ผลเหมือนเก่า
เราแก่เฒ่า แล้วหรือไร ไม่เหมาะเหม็ง
คนหนุ่มสาว เขาสดชื่น ใจครื้นเครง
แหย่ ตรงเผง ไม่ขมขื่น ชื่นดวงแด
ด้วยดวงตาเลือนลาง มองฟางฝ้า
ความชรา เข้ามาเยือน ชักจะแย่
เส้นด้ายอ่อน รูเข็มเล็ก เฝ้าเล็ง แล
กว่าจะแหย่ เข้าเข็มได้ แทบ วายปราณ

เพื่อนไม่ใช่ที่รองรับอารมณ์
เพื่อนไม่ใช่คนที่ต้องเข้าใจไปทุกเรื่อง
เพื่อนไม่ใช่ที่ระบายความช้ำใจเวลาเคือง
เพื่อนไม่ใช่เขื่อนรองรับน้ำตา

เพื่อนก้อมีหัวใจ
เพื่อนไม่ใช่หินที่จะไร้ค่า
เพื่อนมีความหมายในสายตา
ไม่ใช่มาเวลาช้ำแล้วก้อไป..

สิ้นเดือนนี้กูกลับไปกำแพง

ทักทายเพื่อนสุดที่love

โทดทีเพื่อน..

หายโกดกานน้า...

ปิดเทอมยัง..มะเหงโทรหากุเลย

บายดีป่าว...คิดถึงนะโว้ย

เหนด้วยหย๋อ

มิทักกานบ้างเรยน๊าๆ

อิอิ

คิดถึงจ้า

น่ารักเปล่าถ้าจะจอง
เตรียมเงินไว้ขอลูกกูเยอะ ๆนะมึง

ติวกันก็เบาๆ หน่อยนะเด๋ว...เครื่องพังหมด